نامه‌ها

نویسنده: شماره: 97
تاریخ ایران را با هخامنشیان به ما معرفی كرده‌اند؛ گرچه نام تمدن عیلام را شنیده بودم، اما با «سرزمین‌من» بود كه با تمدن بزرگ عیلام آشنا شدم...
   محمدحسین غلامی:
تاریخ ایران را با هخامنشیان به ما معرفی كرده‌اند؛ گرچه نام تمدن عیلام را شنیده بودم، اما با «سرزمین‌من» بود كه با تمدن بزرگ عیلام آشنا شدم. مطالبی كه ماهنامه «سرزمین‌من» درباره این تمدن با زبان ساده منتشر می‌كند، به ما نشان داده كه تاریخ باستان فقط كوروش نیست؛ تمدن‌هایی بوده‌اند كه بسیار قبل از هخامنشیان در ایران پروبال گرفته‌اند و هنر و فرهنگ خاصی داشته و بر كل تمدن‌های بعد از خود تأثیر گذاشته‌اند. عكس‌هایی از هنر حجاری و پیكرك‌سازی و معماری‌شان را در ماهنامه شما دیدم و وقتی با هنر تمدن‌های بعد از عیلامیان مقایسه كردم، متوجه شباهت‌های بسیاری شدم. انتشار «نخستین حكومت‌ها در ایران» باعث شده نگاه تازه‌ای به پیشینه سرزمین ایران داشته باشم. ممنون از شما به‌خاطر مطالب مفید و جدیدی كه در این ماهنامه منتشر می‌كنید، اما یك افسوس هم دارم.
در همه‌جا آخرین دستاوردهای علمی یا تحقیقی را به زبان ساده برای مردم توضیح می‌دهند. بارها مستند‌های درباره علم و نجوم و شناخت تاریخ دیده‌ایم كه جدیدترین پژوهش‌ها را به مردم توضیح می‌دهند و اعتقاد دارند با این كار سطح آگاهی عموم مردم بالاتر رفته و همچنین نسل‌های بعدی به پژوهش علاقه‌مند می‌شوند. در ایران، كمتر در این زمینه كار شده است. افسوس من این‌جاست كه برای اولین‌بار بسیاری از مطالب را در ماهنامه «سرزمین‌من» می‌خوانم. در این ماهنامه با تاریخی از ایران آشنا شدم كه تا امروز چیزی از آن به ما نگفته بودند. در این ماهنامه با حیات وحش و طبیعت سرزمینم آشنا شدم؛ نام جاهایی را شنیدم كه تا امروز به گوشم نخورده بود. افسوس من این است كه چرا باید آن‌قدر در زمینه ارائه پژوهش و تحقیق برای عموم مردم كم گذاشته شود. چرا مجلات جدی فكر می‌كنند فقط باید قلمبه سلمبه حرف بزنند تا اثرگذار باشند. واقعیت این است كه شما نسل آینده ایران را می‌سازید.

   اطهری از تهران:
به كمك مجله به چند جاذبه گردشگری در جنوب استان مازندران سفر كرده‌ام و انتقادهایی به مسیر یكی از این جاذبه‌ها دارم. من برای رسیدن به روستای كندلوس، از مسیر كجور به‌ بلده كه پیشنهاد داده بودید، رفتم. این مسیر پرپیچ‌وخم، مه‌آلود و بسیار خلوت تقریبا 70 كیلومتری، اصلا جاده مناسبی ندارد و هیچ‌ امكانات اولیه‌ای مثل ایستگاه پلیس یا امداد و نجات ندارد. مهم‌تر از آن در این جاده هیچ تابلوی راهنمایی وجود ندارد، مثلا در سه‌راهی كندلوس، در سمت چپ جاده، یعنی سمت مخالف! یك تابلوی رنگ و رورفته كندلوس جای گرفته و در جایی كه باید تابلوی راهنمایی روستا نصب شده باشد، یك بنر بزرگ تبلیغ رستوران وجود دارد. وضعیت این جاده آن‌قدر بد بود كه اگر از قبل می‌دانستم این جاده چنین وضعیتی دارد، اصلا وارد آن نمی‌شدم. فكر می‌كنم اداره راهداری استان مازندران در رسیدگی به وضعیت جاده‌های این استان، مخصوصا جاده‌های كم‌تردد و منتهی به جاذبه‌های گردشگری این استان كوتاهی می‌كند.

بازتاب ویژه
    مجله ایرانیان

این عكس را یكی از خوانندگان مجله برایمان فرستاده؛ از خودروی یك راننده تاكسی در ملایر كه مجله «سرزمین‌من» را برای مسافرانش گذاشته تا بخوانند. «علیرضا قاسمی» یكی ازهمراهان مجله كه این عكس را ارسال كرده، برایمان نوشته: «از شماره خرداد 1392 با مجله شما آشنا شدم. واقعا مجموعه‌داری از مجله «سرزمین‌من» باعث فخر و مباهات به سرزمین پاک مادری‌ام است.»

7.jpg