اسطرلاب ایرانی چشم مردم باستان را به آسمان گشود

پنجره‌ای به آسمان

نویسنده:
در نجوم باستان، چشم انسان مهم‌ترین ابزار برای مشاهده آسمان بود. اما از همان تمدن‌های اولیه، بشر همواره در پی به کارگیری ابزارهای دیگری برای مشاهده دقیق‌تر آسمان بوده است.
 در ابتدا، این ابزارها در حد بناهای سنگی و یا رصدخانه‌های ساده پیش از تاریخ بود. اما در طول تاریخ، به تدریج ابزارهای مکانیکی دیگری ساخته شدند تا با کمک آنها، رصدهای دقیق‌تری صورت گیرند. یکی از آنها که از مهم‌ترین و کامل‌ترین ابزارها بوده و در تاریخ نجوم اهمیت بسیاری برایش قائل شده‌اند، اسطرلاب نام دارد. ابزاری كه امروزه با «رَمل» ترکیب شده و به صورت «رمل و اسطرلاب» بیان می‌شود تا مفهوم فالگیری و طالع‌بینی را از آن استخراج كنند. اما اسطرلاب، ابزاری برای فالگیری نیست؛ ابزاری است نجومی كه برای اندازه‌گیری فواصل وارتفاعات به کار می‌رود، برای مطالعات و محاسبات نجومی پیچیده‌ای كه تا آن زمان غیرممكن می‌نمود. با اسطرلاب آسمان بالای سر ایرانیان معنای تازه‌ای گرفت، نورهای درخشان ستاره نامیده شدند و تا جای ممكن، محل قرارگیری هركدام بر این پهنه بزرگ مشخص شد. البته اسطرلاب تنها برای نجوم به كار نمی‌رفت و در خود زمین هم كاربرد داشت. بهتر است برای دانستن فواید این ابزار منحصربه‌فرد، سری به روزهای دور ایران بزنیم.....




ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code