مردم ايران

خانه به خانه در به در

نویسنده:
درهای چوبی خوش‌نقش‌و‌نگار با گل‌میخ‌ها و کوبه‌های فلزی و شکل‌به‌شکل، در میانه دیوارهایی از خشت و سنگ و خاک، سال‌های زیادی است که در این سرزمین، رهگذران را به داخل دعوت می‌کند...
درهای چوبی خوش‌نقش‌و‌نگار با گل‌میخ‌ها و کوبه‌های فلزی و شکل‌به‌شکل، در میانه دیوارهایی از خشت و سنگ و خاک، سال‌های زیادی است که در این سرزمین، رهگذران را به داخل دعوت می‌کند؛ به خانه‌هایی با میزبانانی خونگرم و صمیمی که با دق‌الباب خانه‌شان با روی باز به استقبال مهمانانشان می‌آیند. این ترکیب چوب و فلز گرچه مرزی برای بیرون و درون خانه بود، صاحبخانه‌های با سخاوت آن را روی همشهری‌هایشان با قفل و کلون محکم نمی‌کردند تا «درِ خانه باز باشند» و مردم‌دار. درهایی كه اغلب با چوب‌های سخت و محكم گردو و چنار، افرا و راش جنگلی و... با توجه به اقلیم هر شهر و منطقه برای خانه‌های اهالی  ساخته می‌شد و با انواع تزئینات و ظرایف از خراطی، حكاكی و خاتم‌كاری بر چوب تا الحاق ضمائم فلزی از جنس آهن و برنج چون كوبه‌و‌حلقه، روكوب‌ها و گل‌میخ‌ها زینت داده می‌شد. سردر و پیش‌طاق بر آستانه خانه‌ها كه قابی بود برای قرار گرفتن این درهای زیبا هم جایی شد برای هنرنمایی بیشتر صنعتكاران ایرانی تا مجموعه كاملی از هنر دست ایرانی بر آستانه خانه‌های شهرها و روستاهای این سرزمین جاخوش كند. پرونده پیش‌رو از «مردم ایران» تصاویری از مردم ایران بر چهارچوب درِ خانه‌های ایرانی ارائه می‌كند كه توجه عكاس را در طول چند سال عكاسی به خود جلب كرده و این مجموعه را پدید آورده است....



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code