چگونه پای دوربین به ایران باز شد و عکاسان از ایران چه ثبت کردند؟

ايران قدیم به روایت عکس

نویسنده:
پنج سال از اختراع شيوه «داگرئوتیپی» در عكاسي مي‌گذشت؛ اواخر سلطنت محمدشاه قاجار بود، در سال 1844 ميلادي (1223 خورشيدي)، شخصی فرانسوی به نام «ژول ریشار» به ایران آمد تا به عنوان معلم زبان‌های انگلیسی و فرانسه مشغول کار شود.
او از علاقه‌مندان عکاسی بود و داگرئوتیپی را در فرانسه آموخته و وسایل آن را با خود به ایران آورده بود. پس از ورود به تهران، از طریق بانویی فرانسوی به نام «مادام عباسی» که همسر یک تاجر ایرانی بود و با حرمخانه شاهی ارتباط داشت، نزد ولیعهد ایران «ناصرالدین میرزا» (ناصرالدین‌شاه بعدی) برده شد تا از او عکس بگیرد. تاریخ این ملاقات، طبق نوشته خود ژول ریشار، 5 دسامبر 1844 (14 آذرماه 1223) بود. براساس اسنادی که تا این زمان به دست آمده، می‌توان گفت که این نخستین عکسی است که در ایران گرفته شده است.

عكس‌ها در كاخ‌ها
تاسیس «دارالفنون» در دي‌ماه ۱۲۳۰ خورشیدی، از رویدادهای مهم اوایل دوران سلطنت ناصرالدین‌شاه قاجار بود که موجب اشاعه بیشتر عکاسی در ایران شد؛ شماری از معلمان اروپایی دارالفنون با عکاسی آشنایی داشتند که موجب رواج بیشتر این هنر در ایران شدند. «اوگوست کرشیش» اتریشی و «فوکتی» ایتالیایی دو تن از این معلم‌ها بودند. همچنین ایتالیایی دیگری به نام «لویجی پشه» که در همان دوران برای تدریس علوم نظامی به ایران آمده بود، تصاویر زیادی از مناظر و ابنیه ایران گرفت و آلبومی از عکس‌‌های خود را در 1236 خورشيدي (1274ق/1858م) به ناصرالدین‌شاه تقدیم کرد. يك‌سال بعد، «فرانسیس کارلیان» ـ عکاسی فرانسوی ـ به‌همراه یکی از صاحب‌منصبان ایرانی برای ترویج عکاسی به ايران آمد. او شیوه «کلودیون مرطوب» را اشاعه داد و این احتمال وجود دارد .....



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code